بر اساس اطلاعيه يونامی در بغداد در 31ژانويه درباره آمادگی کمپ ليبرتی برای استقرار ۵۵۰۰نفر طبق استانداردهای انسان دوستانه بين المللی، ادعا شده است: «سازمان ملل تأييد می کند که کمپ جديد ايرانيان تبعيدی از استانداردهای بين المللی برخوردار است».

اين ادعا مطلقاً صحت ندارد و ف ايده عملی آن، دور زدن التزام دولت عراق به استانداردهای بشر دوستانه و حقوق بشر و توجيه نيات شوم فاشيسم دينی حاکم بر ايران برای انهدام نيروی اصلی اپوزيسيون اين رژيم است.

1- در يادداشت تفاهم 25دسامبر امضا شده توسط آقای مارتين کوبلر، نماينده ويژه دبيرکل و دولت عراق، به صراحت نوشته شده است، دولت عراق «برخورداری محلهای ترانزيت را از استانداردهای انسان دوستانه و حقوق بشر تضمين می کند». اما تاکنون هيچ کس اين استانداردها را در مورد کمپ ليبرتی گواهی نکرده است.

2-در حالی که ساکنان اشرف و نمايندگان آنها پيوسته از آقای کوبلر خواستار تضمين اطمينانهای حداقل در چارچوب استانداردهای انسان دوستانه و حقوق بشر بوده اند، به نحو تعجب آوری يک ”تکنسين سرپناه سازی“ به کار گرفته شده است تا به ارزيابی تکنيکی از ليبرتی و مسائلی از قبيل تعداد شيرهای آب و تعداد دوش حمام و توالت بپردازد و کمپ صرفاً بر اين اساس مورد تأييد قرار بگيرد.

کميساريای عالی پناهندگان ملل متحد در 26ژانويه به وکيلان ساکنان اشرف نوشت: «کميساريا به نوبه خود يک تکنسين سرپناه سازی برای مشورت دادن به دولت عراق فرستاده است».

3-سپس در 30ژانويه با يک «ارزيابی فنی از محل موقت ترانزيت» به امضای خانم کلر بورژوا، نماينده کميساريا، مواجه می شويم. روز بعد آقای کوبلر بر همين اساس آمادگی ليبرتی را برای استقرار ۵۵۰۰نفر طبق استانداردهای انسان دوستانه بين المللی اعلام می کند و می گويد: «از کارشناسی کميساريا و تيم حقوق بشر خوشوقتم». به نظر می رسد مأموريت تکنسين استخدام شده سرپناه سازی از سوی کميساريا، نه مشورت دادن به دولت عراق، بلکه در اساس تهيه گزارش برای آقای کوبلر بوده و به همين خاطر گزارش او که يک گزارش صرفاً فنی و تخصصی است، قبل از انتشار، برای تصحيحات به آقای کوبلر داده شده است.

4-اما در همين «ارزيابی فنی» نکات قابل توجهی وجود دارد:
-ليبرتی آب آشاميدنی ندارد و آب آشاميدنی بايد توسط ساکنان با بطری خريداری شود. آب برای شستشو و سرويسهای بهداشتی هم بايد توسط خود ساکنان تأمين شود.

-کمپ ليبرتی يک مرکز درمانی دارد که بايد وسايل و کارمندان آن تأمين شود (به زبان ساده بنگالهايی که بدون امکانات و کارکنان است و بعداً می تواند توسط ساکنان به مرکز درمانی تبديل شود!)

-زيرساخت ها برای افراد ناتوان شامل رمپ، پله و تأسيسات بهداشتی وجود ندارد و بايد توسط ساکنان ساخته شود!

-سالن غذاخوری با صندلی برای حدود 700نفر (و نه ۵۵۰۰نفر) است.

-پيش بينی می شود که وسايل مرکز درمانی را ساکنان بياورند (به زبان ساده همان تجربه اشرف که ساکنان وسايل مرکز درمانی خود را در اختيار نيروهای عراقی گذاشتند و از به اصطلاح ”بيمارستان عراق جديد“ يک شکنجه گاه برای آنها ساخته شد و 12نفر در اثر محاصره پزشکی جان باختند).

-طبق ارزيابی نهايی در روز 28ژانويه ليبرتی فقط برای جا دادن فوری 800نفر آماده است.

-کمپ به 7بخش تقسيم شده که 6قسمت آن آماده نيست و ارزيابی بر اساس موجود بودن زيرساختها (منابع آب، مخازن سپتيک، ژنراتور و غيره) صورت گرفته است و نه کارکرد آنها.

- در ”ارزيابی فنی“ سالم بودن و کارکرد دستگاههای آشپزخانه، تعداد و ظرفيت مخازن آب و سپتيک و ژنراتورها مسکوت گذاشته شده است.

-117هزار متر مريع فضای باز که در اطلاعيه يونامی برای «ايجاد امکانات گسترده ورزشی و تفريحی» توصيف شده بود چيزی جز زمين خشک و خالی نيست که بايد توسط ساکنان اشرف به زمين ورزش يا پارک تفريحی تبديل شود.

5- مساحت تأييد شده در ارزيابی فنی مربوط به کمپهای شناخته شده پناهندگی است که ساکنان آن تردد آزاد به بيرون از کمپ و امکان استفاده از خدمات عمومی شهری مانند پارکها و سالنهای ورزشی و مساجد و سينما و کتابخانه های عمومی دارند. اين ارزيابی مربوط به وضعيتی به کلی متفاوت با ساکنان اشرف است که در ليبرتی هم بنا بر تصريحات آقای کوبلر آزادی تردد به بيرون کمپ ندارند و تمام فعاليتهای حياتی آنها منحصر به زمينی است که در آن زندگی می کنند.

6-اکنون به خوبی روشن می شود که چرا درخواست ساکنان اشرف برای بازديد چند نفر از آنها از ليبرتی مورد قبول واقع نشده است.

7-به قرار اطلاع ديوارهای مرتفع بتونی در گرداگرد ليبرتی که با دوربينهای مخفی و علنی مجهز شده است تا علاوه بر دو ايستگاه پليس و همچنين نقاط افزوده مراقبت پليس در داخل کمپ، از زندان چيزی کم نداشته باشد.

8- کسی مجاز به خروج از کمپ نيست و دسترسی ساکنان حتی به مقر کميساريا و ناظران ملل متحد در کنار کمپ امکانپذير نيست و اگر کسی بخواهد به محل کميساريا و ناظران ملل متحد در بيرون کمپ برود بايد با خودروهای نظامی و افراد مسلح عراقی به آنجا برود.

9-بستن قرارداد با شرکتها و پيمانکاران برای تأمين مايحتاج يوميه از جمله آب آشاميدنی، در صورتی مجاز است که آن شرکتها و پيمانکاران در ليست سياه دولت عراق نباشند. انتقال زباله به بيرون از کمپ بايد از طريق پيمانکاران انجام شود. تخليه فاضلاب برعهده ساکنان و خودروهای مخصوص اين کار به هزينه خود آنهاست اما راننده بايد پليس عراق باشد.

10-دولت عراق آدرس ساکنان را بر اساس اسم گذاری خيابانهای شنی و شماره گذاری بنگالها و اتاقها عيناً مانند بندها و اتاقهای زندان ثبت می کند. هرگونه ديدار سازمان ملل و سفارتها از ليبرتی بايد پيشاپيش به دولت عراق اطلاع داده شود.

11-جابجايی گروه اول از اشرف به ليبرتی که سفارت رژيم ايران و نيروی تروريستی قدس به طور کامل درجريان جزييات آن قرار دارد، با اتوبوسهای عراقی انجام می شود و مزدوران رژيم قرار است در ميانه راه (درسه راهی قصيرين) ساکنان اشرف را سنگ باران کنند. اين مشابه همان سناريوی انجام شده در مهر و آبان و آذر و ديماه ۱۳۸۹ در اشرف است.

12-موضوع لاينحل ديگر در انتقال ساکنان اشرف به ليبرتی، سلامت و سرنوشت 200تن معلولان و مجروحان است که سازمان بهداشت جهانی اسامی آنها را در اختيار دارد و نماينده اين سازمان در روز 29دی با شماری از اين بيماران بر روی تختها و ويلچرهايشان ديدار کرده است. اين درحاليست که در گزارشهای ارائه شده به شورای امنيت ملل متحد تأکيد شده است که دولت عراق برای انتقال ساکنان اشرف به زمان بيشتری برای رساندن سطح ليبرتی به استانداردهای قابل قبول انسان دوستانه دارد و سازمان بهداشت جهانی و کميساريا بايد آن را تأييد کنند که تا به حال چنين چيزی اعلام نکرده اند.

فاکتهای شرم آور بالا، دو سؤال اساسی را مطرح می کند که يونامی و نماينده ويژه دبيرکل آقای مارتين کوبلر بايد به آن به صراحت جواب بدهند:
اول- موقعيت قانونی ساکنان اشرف و کسانی که به ليبرتی می روند چيست و مشمول چه قوانين و مقرراتی هستند؟ آيا آنها پناهجو هستند يا زندانی و آن چنان که سفير ملايان در بغداد به نقل از آقای کوبلر گفته است ”تروريست“ محسوب می شوند و به گفته آقای مالکی هيچ صفت قانونی ندارند؟

دوم- آيا ساکنان اشرف به راستی حق انتخاب و جابه جايی واقعاً داوطلبانه دارند يا هم چنان که آقای کوبلر در ديدار با نمايندگان اشرف در 8بهمن به خوبی به آنها فهماند، در صورتی که تحت همين شرايط به ليبرتی نروند، حملات بعدی ممکن است در راه باشد...

مقاومت ايران با قويترين اعتراض، توجه دبيرکل ملل متحد، کميسر عالی پناهندگان، کميسرعالی حقوق بشر، وزير خارجه آمريکا و نماينده عالی اتحاديه اروپا را نسبت به سناريوی خطرناک اعلام آمادگی کمپ ليبرتی برای ۵۵۰۰نفر و برخورداری آن از استانداردهای بين المللی جلب می کند و به ويژه از کميسر عالی آنتونيو گوترز خواهان مداخله فوری و دست کم، باز تأييد پناهندگی بيماران و مجروحان اشرف در اسرع وقت است.

دبيرخانه شورای ملی مقاومت ايران
13بهمن ۱۳۹۰ (2فوريه ۲۰۱۲)

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۲۳دی۱۳۹۰ (۱۳ژانویه ۲۰۱۲)